Ψυχολογία

Αποκωδικοποιήστε το κλάμα του

Το κλάμα είναι πάντα ένα σημάδι ότι το μωρό χρειάζεται ...

Το μωρό δεν μπορεί να κλάψει διαφορετικά κάθε φορά που θέλει να εκφράσει μία διαφορετική ανάγκη, όπως ...

περισσότερα...

Το μωρό και τα αδέρφια του

Όταν υπάρχουν και άλλα αδέλφια, είναι πολύ πιθανό ότι θα αντιμετωπίσετε ορισμένα προβλήματα. Αν στην αρχή ένοιωσαν έκπληξη ή περιέργεια για το πλάσμα αυτό που εισέβαλε ξαφνικά στο δικό τους χώρο, στη δική τους ζωή, τώρα μπορεί να το βλέπουν σαν απειλή ή αντίπαλο. 
Η παρουσία του όχι μόνο δεν ήταν παροδική όπως νόμιζαν αλλά, αντίθετα, έχει εγκατασταθεί για τα καλά, μεγαλώνοντας κάνει πιο αισθητή την παρουσία του στο σπίτι και αποτελεί αντικείμενο μεγάλης φροντίδας, στοργής και ενδιαφέροντος. Ιδιαίτερα, αν είναι το δεύτερο παιδί, ο μέχρι τώρα κυρίαρχος του σπιτιού πρέπει να παλέψει για τα δικαιώματά του που νομίζει ότι απειλούνται.
 
Η παιδική ζήλια εκδηλώνεται με ποικίλους τρόπους ανάλογα με την ηλικία, το χαρακτήρα και την προετοιμασία του παιδιού για τον ερχομό του μωρού. Ένα μεγαλύτερο παιδί μπορεί να αντιμετωπίσει πιο λογικά ή πιο «διπλωματικά» το γεγονός, ενώ το μικρότερο μπορεί, όχι μόνο να λέει ή να δείχνει πόσο το ενοχλεί η παρουσία του άλλου, αλλά να φθάνει και σε «βιαιοπραγίες», όπως να πετά την πιπίλα του μωρού, να τραβά το μπουκάλι του, να το σπρώχνει ή ακόμα να το δαγκώνει και να το χτυπά. Προσπαθεί με κάθε τρόπο να τραβήξει την προσοχή σας για να επιβεβαιώσει τη θέση του, και σε ορισμένες περιπτώσεις ξαναγυρίζει σε μωρουδίστικες συνήθειες για να συναγωνισθεί το μωρό, αρχίζει να βρέχει το κρεβάτι του τη νύχτα και κάνει ο, τι άλλο μπορεί να σκαρφισθεί.
 
Με τον ερχομό ενός νέου προσώπου στην οικογένεια, όταν μάλιστα αυτό συνεπάγεται τόση προσοχή και φροντίδα από μέρους σας, οι συνήθειες που διέπουν την καθημερινή ζωή αναπόφευκτα αλλάζουν και οι αλλαγές αυτές επηρεάζουν το αίσθημα ασφάλειας ή υπεροχής που έχει αναπτυχθεί στο πρώτο παιδί. Είναι φυσικό, συνειδητά ή υποσυνείδητα, να αναπτύσσονται αισθήματα ζήλιας και να διεξάγεται αγώνας επικράτησης. Βέβαια, υπάρχουν παιδιά που υποδέχονται και αποδέχονται το καινούργιο αδελφάκι με ευκολία και ευχαρίστηση. Τίποτε, όμως, δεν αποκλείει να υπάρχουν και σ’ αυτές τις περιπτώσεις αισθήματα ζήλιας ή ανασφάλειας που καταπιέζονται λόγω ιδιοσυγκρασίας, ντροπής, κυρίως στο μεγαλύτερο παιδί που δεν θέλει να φανεί ότι «καταδέχεται να τα βάζει με το μωρό», ή φόβου μήπως θεωρηθεί ότι στρέφεται εναντίον της οικογένειας και χάσει την εύνοια των γονιών του.
 
Η σωστή αντιμετώπιση θα αμβλύνει τα προβλήματα αυτά ώστε να αποφευχθούν ακραίες αντιδράσεις, να ξεπεράσει το παιδί τη φάση αυτή όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα και η οικογενειακή ζωή να κυλήσει ομαλά. Προσπαθήστε να του δείξετε ότι ο ερχομός του μωρού δεν άλλαξε τα αισθήματά σας και τη θέση του στην οικογένεια. Ότι εξακολουθείτε να το αγαπάτε και πάντα υπάρχει χρόνος μόνο γι’ αυτό, όπως και πριν.
 
Αντιμετωπίστε ήρεμα τις αντιδράσεις και τα καμώματά του. Κολακέψτε το για όλα αυτά που μπορεί να κάνει «σαν μεγάλο παιδί» ενώ το μωρό δεν μπορεί. Αφήστε το να συμμετέχει στις καθημερινές δραστηριότητες της οικογένειας. Βάλτε το να χαϊδέψει και να κρατήσει το μωρό. Αναθέστε του την ευθύνη να σας «βοηθήσει» με το μωρό στο ντύσιμό, το τάισμα, τη βόλτα και επαινέστε την προσφορά του.
 
Κάντε το να νοιώσει υπερήφανο για την εμπιστοσύνη που του δείχνετε και το απαραβίαστο ορισμένων δικαιωμάτων του, ώστε να μη νοιώθει ότι «σαν μεγαλύτερος» έχει μόνο υποχρεώσεις. Παράλληλα, δώστε του να καταλάβει ότι το μωρό έχει και αυτό ορισμένα δικαιώματα επειδή είναι μέλος της οικογένειας και δεν πρέπει να του κάνει κακό. Παρ’ όλα αυτά, μην το αφήνετε ποτέ μόνο του με το μωρό χωρίς επίβλεψη.
 
 
 
 


created by Internet Business Hellas